Geschrift
Marcus
52 pagina's waar iets over dit geschrift gezegd wordt.
Het Menselijk Netwerk achter het Nieuwe Testament(ID3)
Het Nieuwe Testament is ontstaan uit een complex netwerk van ooggetuigen, helpers en steden, die gezamenlijk de herinneringen aan Jezus documenteerden en verspreidden. Dit proces omvatte mondelinge overdracht, het schrijven van teksten door apostelen en hun medewerkers, en de zorgvuldige bewaring en verspreiding van geschriften over verschillende gemeenten heen, culminerend in de verzameling die we nu kennen als het Nieuwe Testament. De infographic toont de evolutionaire stappen van mondelinge overlevering naar vastgelegde, gezaghebbende geschriften.
Het Nieuwe Testament: Overzicht van categorieën en boeken(ID9)
De infographic presenteert een gestructureerd overzicht van de boeken van het Nieuwe Testament, ingedeeld in vijf hoofdcategorieën: Evangeliën, Handelingen, Brieven van Paulus, Algemene Brieven en Profetisch Boek. Daarnaast wordt een tijdlijn geboden die cruciale momenten beschrijft, beginnend bij Jezus' dood en opstanding rond 30 n.Chr. tot aan de verwoesting van Jeruzalem in 70 n.Chr., deels overlappend met de periode van het schrijven van de boeken.
Het Ontstaan van het Nieuwe Testament(ID10)
Het Nieuwe Testament is ontstaan via een gefaseerd proces van mondelinge overlevering naar schriftelijke vastlegging en consolidatie, gedreven door specifieke theologische en organisatorische behoeften van de vroege christelijke gemeenschap. Dit omvat de vroege mondelinge overdracht, de vastlegging van evangeliën, de respons op theologische crises met documentatie, syntheses van leringen, institutionalisering, en tot slot de consolidatie van de canon.
Tijdslijn Handelingen en Gerelateerde Bijbelboeken(ID11)
Deze infographic biedt een chronologisch overzicht van de gebeurtenissen in het Bijbelboek Handelingen, gekoppeld aan de belangrijkste personen, medewerkers en heersende keizers. Het laat ook zien welke bijbelboeken in dezelfde perioden zijn geschreven of context bieden, en vermeldt belangrijke historische ankerpunten. De nadruk ligt op de vroege verspreiding van het christendom en de zendingsreizen van Paulus.
Het ontstaan van de boeken van het Nieuwe Testament: Invloeden en afhankelijkheden(ID12)
Deze infographic toont de complexe relaties tussen de vroegchristelijke gemeenschappen, apostelen en de totstandkoming van de Bijbelboeken van het Nieuwe Testament. Het illustreert hoe mondelinge tradities en vroege geschriften evolueerden tot de evangeliën, brieven en andere teksten, vaak beïnvloed door specifieke locaties en predikers. De reisroutes van Paulus en de herkomst van verschillende boeken zijn hierbij sleutelfactoren.
Handelingen is het Verbindende Cement van alle Geschriften van het Nieuwe Testament(ID14)
Deze infographic visualiseert het Nieuwe Testament als een architectonisch bouwwerk, waarbij elk deel een specifieke bouwfunctie vervult. De Evangeliën vormen het fundament, Handelingen het cement, de Brieven de stenen, en Openbaring de kroon. Dit helpt de onderlinge relatie en functie van de verschillende boeken binnen de canon te begrijpen.
Handelingen als Historische Ruggengraat van het Nieuwe Testament(ID16)
Deze infographic presenteert een chronologie van de vroege christelijke kerk, zoals beschreven in het Bijbelboek Handelingen der Apostelen, en koppelt deze gebeurtenissen aan de vermoedelijke ontstaansdata en contexten van verschillende boeken van het Nieuwe Testament. Het toont hoe de groei van de kerk, van Jeruzalem naar Rome, samengaat met de ontwikkeling en verspreiding van brieven en mondelinge tradities. De kaart illustreert zo hoe het boek Handelingen kan dienen als een chronologische 'ruggengraat' voor het ordenen van de vroege christelijke geschiedenis en literatuur.
Handelingen als Antieke Historiografie(ID17)
De moderne lezer heeft vaak andere verwachtingen van een historisch verslag dan de antieke. Lukas' Handelingen voldoet echter aan de historiografische standaarden van zijn tijd door zorgvuldig context te schetsen en impliciet de ontstaansgeschiedenis van vroege christelijke geschriften te tonen. Zijn methode van verbinden, plaatsen en redenen geven stelt de lezer in staat een betrouwbaar historisch verslag te reconstrueren.
De Hitchcock-vermeldingen(ID19)
Deze infographic onderzoekt de 'Hitchcock-vermeldingen' in de vier evangelies, waarbij de auteurs subtiele aanwijzingen achterlaten dat ze ooggetuigen waren zonder zichzelf centraal te stellen. Johannes, Lucas, Marcus en Mattheüs gebruiken elk hun eigen unieke literaire technieken om hun aanwezigheid in de beschreven gebeurtenissen te suggereren. Deze 'cameo's' worden geïnterpreteerd als een vorm van antieke bescheidenheid en getuigenis.
Het Spoor van Marcus in het Nieuwe Testament(ID22)
Deze infographic traceert de aanwezigheid van Marcus (Johannes Marcus) in het vroege christendom aan de hand van bijbelse en historische bronnen. Het toont zijn connectie met Paulus, Barnabas en Petrus, en zijn veronderstelde rol in de stichting van de kerk in Alexandrië, en de datering van het Marcus-evangelie. Meest waarschijnlijke is dat Barnabas en Marcus met de 1e brief van Petrus op zak naar Pontus, Galatië, Kappadocië en Bithynië gingen en vandaaruit later ook af en toe weer in het netwerk van Paulus opduiken.
Barnabas, Markus en Petrus: Twee netwerken, één missie(ID24)
Een conflict tussen Paulus en Barnabas over Markus leidde tot een splitsing, waarbij twee apostolische netwerken ontstonden. Barnabas en Markus evangeliseerden Noord-Klein-Azië, waar Petrus later ook actief was en Markus als zijn 'zoon' beschouwde. Uiteindelijk kwam Markus weer in dienst van Paulus, wat aantoont dat ondanks verschillende routes, het gezamenlijke doel van evangelisatie bleef bestaan.
Wanneer stierf Jezus eigenlijk?(ID27)
De evangeliën suggereren dat Jezus stierf op de dag van het Joodse Pascha, wat altijd op 14 Nisan viel. Door de Joodse kalender te analyseren om te zien wanneer 14 Nisan op een vrijdag viel (de dag van de kruisiging), komen er slechts twee data in aanmerking: 7 april 30 n.Chr. en 3 april 33 n.Chr. Historisch onderzoek naar de boeken Handelingen en Galaten kan wellicht helpen bij het bepalen van de meest waarschijnlijke datum.
Paulus' Vroege Jaren: Chronologie 30-49 n.Chr.(ID29)
Deze infographic toont een chronologie van de vroege jaren van Paulus, van 30 tot 49 n.Chr., gebaseerd op een harmonisatie van de boeken Galaten en Handelingen. Het overzicht verdeelt Paulus' activiteiten in drie periodes: zijn roeping en vorming in stilte, zijn periode in Antiochië, en de crisis rondom de Galatenbrief en het Jeruzalemconcilie. Cruciale momenten zoals zijn bekering, zijn eerste bezoek aan Jeruzalem, en zijn eerste zendingsreis worden getoond, met vermelding van bijbehorende Bijbelverwijzingen en relevante historische gebeurtenissen.
Overeenkomsten tussen de Synoptische Evangeliën(ID31)
Deze infographic analyseert de tekstuele overlap tussen de drie synoptische evangeliën: Mattheüs, Marcus en Lucas. Het toont aan welk deel van elk evangelie uniek is en welk deel gedeeld wordt met één of beide andere evangeliën. De resultaten zijn essentieel voor het begrijpen van de 'synoptische vraagstukken', oftewel de literaire relatie tussen deze drie teksten.
Het Messiaanse Bewijsdossier: De Schrift getuigt van Christus(ID34)
Deze infographic legt uit hoe de vroege christelijke gemeenschap de Oudtestamentische geschriften interpreteerde om aan te tonen dat Jezus (de beloofde Messias) moest lijden, sterven, opstaan en verhoogd worden. Dit 'Messiaanse Bewijsdossier' vormde de kern van hun verkondiging en wordt overal in het Nieuwe Testament teruggevonden. Het Benadrukt dat de Nieuwtestamentische geschriften niet los van het Oude Testament ontstonden, maar als een uitleg en vervulling daarvan.
Het Messiaans Bewijsdossier - Gebruik in het Nieuwe Testament(ID35)
Deze infographic toont hoe teksten uit het Oude Testament, die als profetieën worden gezien, volgens het Nieuwe Testament hun vervulling vinden in Jezus Christus en de vroege christelijke beweging. Het illustreert welke specifieke oudtestamentische passages in welke nieuwtestamentische boeken worden aangehaald of weerspiegeld, met name in de Evangeliën, Handelingen en diverse brieven. Dit bewijsdossier onderstreept de theologische claim dat Jezus de Messias is, zoals voorzegd in de joodse geschriften.
De Passie volgens Johannes en de Synoptici(ID39)
Deze infographic vergelijkt de passieverhalen van het Evangelie volgens Johannes met die van de synoptische evangeliën (Mattheüs, Marcus, Lucas), en belicht de unieke details en theologische accenten van Johannes. Johannes biedt een 'innerlijke passie' met diepgaande persoonlijke en theologische details die vaak ontbreken in de meer publieke benadering van de synoptici. Samen vormen ze een completer beeld van de gebeurtenissen rondom Jezus' lijden, sterven en opstanding.
Extreem Vroege Datering Johannes 18-20 als Passie-Memoriale(ID40)
De hoofdstukken Johannes 18-20, die de passie van Jezus behandelen, vertonen kenmerken die suggereren dat ze een zeer vroeg, zelfstandig document waren, snel na de gebeurtenissen opgesteld. Deze 'passie-memoriale' bevat unieke ooggetuigedetails, een directe stijl en een persoonlijke toon, wat past bij vroege getuigenissen in een context waarin betrouwbaarheid cruciaal was. De aanwezigheid van onafhankelijke en coherente elementen, naast het vooronderstellen van voorkennis, versterkt de hypothese van een vroege circulatie als een primair document, voordat het werd opgenomen in het bredere Johannes-evangelie.
Waarom Johannes Waarschijnlijk geen Arme Visser was(ID42)
De evangelist Johannes, de 'geliefde discipel', was waarschijnlijk geen eenvoudige visser. Hij had brede toegang tot invloedrijke kringen, een hoge culturele en religieuze scholing, en fungeerde als een sleutelfiguur die diverse sociale groepen verbond. Zijn evangelie reflecteert deze unieke positie van een insider met diepgaande kennis van gebeurtenissen en personen rond Jezus.
Netwerk rond Jezus – Galilea, Jeruzalem en het Hof(ID43)
Deze infographic toont de complexe sociale, economische en religieuze netwerken rond Jezus in Galilea, Judea en aan het Herodiaanse hof (ca. 27-30 n.Chr.). Het illustreert hoe verschillende groepen, zoals vissersfamilies, de Doper-beweging, invloedrijke vrouwen en de priesterlijke elite, met elkaar verbonden waren en hoe Jezus en zijn volgelingen zich binnen deze structuren bewogen. De infographic belicht ook de context van Lukas' geschriften en de invloed van Herodes Antipas op de vroege christelijke beweging.
De Vrouwen uit de Inner Circle van Jezus(ID44)
Deze infographic detailleert de cruciale rol van vrouwen in het leven, de bediening, dood en opstanding van Jezus, gebaseerd op de evangelieën. Ze waren niet passieve toeschouwers, maar actieve volgelingen die Jezus financieel steunden, bij zijn kruisiging aanwezig waren en als eersten van zijn opstanding getuigden. Hun aanwezigheid en getuigenis zijn essentieel voor het narratief van het Nieuwe Testament.
Wat Johannes de Doper Verkondigde(ID46)
Johannes de Doper riep zijn publiek op tot radicale bekering en doop in het licht van een naderend goddelijk oordeel. Hij benadrukte de noodzaak van een veranderd leven, niet alleen rituele handelingen of afkomst, en wees op de komst van een sterkere figuur die Gods volk zou zuiveren.
Wat Resoneerde van Johannes de Doper(ID47)
Johannes de Doper trad op als profeet en combineerde boodschappen van waarschuwing, oordeel en hoop, die diep resoneerden met de profetieën van het Oude Testament en de verwachtingen van zijn toehoorders. Zijn oproep tot bekering en innerlijke reiniging stond centraal, gericht op een nieuw begin voor Israël en de komst van de Messias.
Van Elia naar Elisa - in vervulling(ID51)
Deze infographic vergelijkt de rollen en daden van Elia, Johannes de Doper, Elisa en Jezus, en belicht hoe ze elk een overgang markeerden in het goddelijke plan. De Jordaan fungeert als symbool voor deze overgangen. De infografic laat zien dat, hoewel God op consistente wijze werkt, de vervulling van zijn plan steeds dieper en omvattender wordt doorheen de geschiedenis.
De Ontwikkeling van de Christologie(ID52)
Deze infographic toont hoe de christologie, de leer over Jezus Christus, zich heeft ontwikkeld van het Oude Testament tot de latere Nieuwtestamentische boeken zoals Hebreeën. Het illustreert een graduele openbaring van de identiteit van Jezus, beginnend bij profetische verwachtingen, geconcentreerd in Johannes de Doper, uitgewerkt in Johannes 1-3 en samengevat in Johannes 1:1-18, om uiteindelijk theologisch verdiept te worden in de brief aan de Hebreeën.
De Roepende in de Woestijn(ID53)
Deze infographic legt Johannes de Doper uit als de schakel tussen het Oude en Nieuwe Testament, door te laten zien hoe oudtestamentische profetieën over de Messias, Geest, Gods volk en Koninkrijk in Jesaja 40 samenkomen en door Johannes naar Jezus vervuld worden. Hij bereidde de weg voor Jezus, die deze beloften daadwerkelijk realiseert.
Marcus 7:19: “Zo verklaarde Hij alle spijzen rein.”(ID63)
De slotzin 'Zo verklaarde Hij alle spijzen rein' in Marcus 7:19 is waarschijnlijk een redactioneel commentaar van Marcus zelf, bedoeld om de radicale implicaties van Jezus' uitspraken over reinheid te verduidelijken aan zijn lezers. Deze toevoeging had grote theologische en sociale gevolgen, vooral in de context van de Galaten-crisis over het eten met heidenen.
De Grote Weglating
De sectie Marcus 6:45-8:26, die verhalen bevat over reizen en wonderen van Jezus, roept vragen op over de oorsprong: was het een later toegevoegde catechetische aanvulling die een vroege Marcus-versie uitbreidde, of een integraal onderdeel van meet af aan? Argumenten voor een later toegevoegd blok wijzen op de zelfstandige inhoud en ongebruikelijke reisroute, terwijl tegenargumenten benadrukken dat alle bekende handschriften deze sectie bevatten en vroege kerkvaders het gehele evangelie kenden. De meest plausibele conclusie is dat het een latere catechetische toevoeging is, wat verklaart waarom Lucas mogelijk een kortere versie gebruikte en Mattheüs de langere traditie volgde.
De Ontwikkeling van het Evangelie van Marcus(ID65)
Volgens het Apostolische Netwerkmodel groeide het Markus-evangelie in verschillende fasen mee met de missie van de vroege kerk. De basis werd gelegd in Antiochië, waar Markus jarenlang als tolk van Petrus optrad en diens herinneringen aan Jezus vastlegde. Dit mondde uit in een eerste vroege, kortere versie van het evangelie, bedoeld om de jonge gemeenten tijdens de eerste zendingsreizen te onderwijzen. Een aanwijzing dat Markus zijn werk later uitbreidde is dat Lukas een kortere versie gebruikte, terwijl Mattheüs beschikt over een langere versie waarin Markus 6:45–8:26 al aanwezig is. Deze sectie kan daarom een later toegevoegd onderwijsblok zijn geweest. Uiteindelijk zal het evangelie pas aan het einde van Markus' leven, tijdens zijn verblijf bij Paulus in Rome, zijn definitieve vorm gekregen hebben, inclusief de langere eindes.
1 Petrus - Begeleidende Brief bij Marcus-evangelie(ID67)
De Eerste brief van Petrus is geschreven vanuit Antiochië aan christenen in Klein-Azië die te maken hadden met vervolging. De brief is waarschijnlijk opgesteld door Petrus (die Marcus inschakelde om te schrijven en Silas om de brief te bezorgen), en biedt bemoediging en onderwijs, voortbouwend op apostolisch onderricht uit Antiochië dat ook in de brieven van Paulus terug te vinden is.
Mattheüs: Vijf bronnen, één Evangelie(ID69)
Het Evangelie volgens Mattheüs is niet in één keer geschreven, maar is een complexe samenstelling uit minstens vijf verschillende bronnen. Deze bronnen omvatten het Markus-evangelie als narratief skelet, een verzameling van Jezus' uitspraken (Logia of Q-materiaal), een 'bewijsdossier' van Oudtestamentische vervullingen, specifieke verhalen rondom Petrus, en de redactionele inbreng van Mattheüs zelf. Samen vormen deze elementen een coherent evangelie dat zich richt op Jezus als de Messias en de structuur van de vroege kerk.
Mattheüs: De Extra Petrus-teksten(ID70)
Het Evangelie volgens Mattheüs bevat unieke en opmerkelijk versterkte passages over Petrus vergeleken met Markus en Lukas. Deze teksten benadrukken Petrus' apostolische leiderschap, zijn rol als representant van de discipelen, zijn momenten van geloof én falen, en het belang van diens positie binnen de vroege christelijke gemeenschap. Mattheüs gebruikt deze verhalen om Petrus' rol te legitimeren, niet als propaganda, maar als een reflectie van waargenomen realiteit en het potentieel voor herstel na falen.
Marcus: Van Petrus' kring naar de Missie onder niet-Joden(ID71)
De infographic toont hoe de relatie tussen Marcus en Petrus, gecentreerd rond Antiochië, essentieel was voor de totstandkoming van het evangelie van Marcus. Dit evangelie wordt gepresenteerd als de getuigenis van Petrus, opgeschreven door Marcus, specifiek voor de niet-Joden. Dat Marcus grotendeels in Mattheüs opgenomen werd inclusief een Petrus-sectie is een apostolische autorisatie ervan en van de rol van Petrus.
Lukas - Het Theologische Tweeluik(ID73)
De infographic van Lukas' Evangelie belicht de structuur en theologische focus van het boek, van de voorbereiding op Jezus' komst tot de verspreiding van zijn boodschap na zijn opstanding. Het benadrukt drie centrale thema's: Wie Jezus is middels zijn daden, wat hij onderwees over het Koninkrijk van God, en hoe zijn kruis en opstanding begrepen moeten worden.
Lukas en Zijn Bronnen(ID75)
De evangelist Lukas schreef zijn werken op basis van grondig onderzoek, door bestaande bronnen te verzamelen, ooggetuigen te interviewen en historisch onderzoek te verrichten. Dit vond waarschijnlijk plaats tijdens Paulus' gevangenschap in Caesarea (circa 57-59 n.Chr.), waarbij hij toegang had tot diverse belangrijke personen uit de vroege christelijke gemeenschap als bronnen. Zijn methodische aanpak en de vele namen die hij noemt, suggereren een zorgvuldige reconstructie van de gebeurtenissen, wat de inspiratie van zijn geschriften gedeeltelijk in menselijke omstandigheden en getuigenissen situeert.
Lukas 11-19: het Onderwijscluster in Context(ID78)
Deze infographic analyseert het grote onderwijsgedeelte in Lukas 11-19 en toont hoe Lukas stof uit de Logia-bron met eigen bronnen heeft gecombineerd om een unieke theologische boodschap over te brengen. Het gedeelte omvat een breed scala aan onderwerpen en is gestructureerd als een reis naar Jeruzalem, ingeleid en afgesloten met scènes in Bethanië. Dat is een aanwijzing dat Lukas' bronnen Martha en Maria uit Bethanië zijn.
Het Bethanië-broncluster in Lukas?(ID79)
De infographic onderzoekt de hypothese dat een groot deel van het unieke leermateriaal in Lukas 11-17 afkomstig is uit de kring rond Martha, Maria en Lazarus in Bethanië, gezien de opvallende kenmerken van deze tekst. De tekst begint en eindigt met Bethanië, bevat een anoniem onderwijscluster waarin Lazarus onverwacht bij naam wordt genoemd, en sluit aan bij de historiografische praktijk om personen als bron aan te duiden.
De Olijfbergrede: Marcus 13 – Mattheüs 24 – Lukas 17 en 21(ID82)
De Olijfbergrede van Jezus, waarin hij spreekt over zowel de verwoesting van de tempel als zijn toekomstige komst, wordt in Marcus en Mattheüs als één geheel gepresenteerd, waardoor de onderwerpen soms vermengd raken. Lucas daarentegen, splitst deze onderwerpen in twee afzonderlijke gedeelten (Lukas 17 en Lukas 21) omwille van duidelijkheid, waarbij de verwoesting van Jeruzalem en de komst van de Mensenzoon apart worden behandeld.
Marcus en Galaten: Hetzelfde Evangelie op Twee Niveaus(ID86)
Deze infographic vergelijkt de evangeliën van Marcus en de brief aan de Galaten, en toont aan dat ze, hoewel verschillend in stijl en focus, beiden hetzelfde kerstevangelie verkondigen. Marcus beschrijft de daden van Jezus die leiden tot vergeving, terwijl Galaten de theologische implicaties van deze daden uitwerkt, met een focus op rechtvaardiging door geloof. Beide teksten benadrukken dat redding van God komt en niet door menselijke inspanning.
Volgorde van de eindtijdonderwerpen: Marcus 13 en 1 Thessalonicenzen 4-5(ID99)
Deze infographic vergelijkt de eindtijdprediking van Jezus in Marcus 13 met het onderricht van Paulus in 1 Thessalonicenzen 4-5. Het toont aan dat Paulus geen nieuwe leer introduceert, maar voortbouwt op de bestaande traditie van Jezus. De vergelijking benadrukt de correlatie in thematiek en volgorde tussen beide teksten, waarbij Paulus de eindtijdsverwachting toepast op praktische pastorale kwesties binnen de vroege christelijke gemeenschap.
Tekstuele Overeenkomsten: 1 Thessalonicenzen 4-5 ↔ Marcus 13(ID100)
Deze infographic analyseert de opvallende tekstuele overeenkomsten tussen 1 Thessalonicenzen 4-5 en Marcus 13, twee cruciale passages uit het Nieuwe Testament over de eindtijd en de wederkomst. Het toont aan dat zowel Paulus als Jezus woorden en beelden gebruiken die identiek zijn, wat suggereert dat Paulus een bekende traditie – mogelijk mondeling overgeleverde uitspraken van Jezus – verwerkte in zijn brief. Dit werpt licht op de vroege christelijke eschatologie en de bronnen van Paulus' theologie.
Paulus Brengt Niets Nieuws in 1 Thess 4-5(ID101)
Deze infographic analyseert de eschatologische leringen van Paulus in 1 Tessalonicenzen 4-5 en concludeert dat deze niet nieuw zijn. Paulus Putte hiervoor uit bestaande Jezus-tradities, profetieën van het Oude Testament en algemene Joodse verwachtingen. Hij paste deze reeds geopenbaarde kennis toe op de concrete situatie van de Thessalonicenzen voor troost, waarschuwing en vermaning.
Marcus 13:5-23 ↔ 2 Thessalonicenzen 2(ID102)
Deze infographic vergelijkt passages uit Marcus 13 en 2 Thessalonicenzen 2 om aan te tonen dat Paulus niet met nieuwe eschatologische openbaringen kwam, maar de woorden van Jezus adapteerde voor zijn eigen tijd. Beide teksten behandelen vergelijkbare thema’s zoals misleiding, verdrukking en de uiteindelijke overwinning van Christus, waarbij Paulus voortbouwt op de bestaande traditie van Jezus' onderwijs.
Eén Lijn: Daniël, Jezus en Paulus over de eindtijd(ID103)
Deze infographic analyseert de profetische lijn van Daniël, Jezus (Markus 13) en Paulus (1 & 2 Tessalonicenzen) over de eindtijd. Kern is dat Paulus' ideeën over de 'mens der wetteloosheid' geen nieuwe leer zijn, maar een uitwerking van bestaande profetieën, met een historische vervulling in de vernietiging van de tempel door Titus in 70 n.Chr.
Hoe Silas (als schrijver van Petrus), Thessalonicenzen en het (Proto-)Markus-evangelie verbindt(ID104)
Deze infographic legt uit hoe de apostelen Petrus en Paulus, via helpers Marcus en Silas, een bepaalde theologische traditie en specifieke leringen hebben verspreid naar de vroege christelijke gemeenten, zoals die van Thessalonica. Het toont aan dat de inhoud van 1 en 2 Thessalonicenzen overeenkomsten vertoont met het (Proto-)Markus-evangelie, welke deels gebaseerd is op de getuigenis van Petrus. Silas fungeerde hierbij als cruciale schakel tussen deze figuren en geschriften.
De Apostolische Documentatie-Explosie: Van Mondelinge Traditie Naar Schriftelijke Fundamenten(ID111)
Deze infographic toont de evolutie van mondelinge overlevering naar geschreven documenten binnen het vroege christendom, gedreven door specifieke crises en de behoefte aan theologische verheldering. Het illustreert hoe belangrijke gebeurtenissen en personen hebben bijgedragen aan de totstandkoming van de geschriften die uiteindelijk deel zouden uitmaken van het Nieuwe Testament.
Waarom Apollos in 53 de Hebreeënbrief schreef vanuit Korinthe(ID116)
Deze infographic presenteert een cumulatief argument dat de apostel Apollos de Hebreeënbrief rond 53 n.Chr. vanuit Korinthe schreef, gericht aan christelijke gemeenten in Klein-Azië, met Efeze als centrum. Het argument is gebaseerd op literaire, historische en theologische aanwijzingen die Apollos, Korinthe en de specifieke context van de eerste christelijke kerk met elkaar verbinden.
Romeinen als Apostolische Synthese(ID121)
De brief van Paulus aan de Romeinen is een uitvoerige theologische synthese die niet willekeurig ontstond, maar als antwoord op concrete ontwikkelingen binnen de vroege christelijke gemeenten rond het jaar 56 n.Chr. Naast de mondelinge verkondiging ontstond er een 'explosie' van geschreven apostolische documenten die circuleerden, wat leidde tot discussies over gezag en de juiste interpretatie van het geloof, met name zichtbaar in de crisis in Korinthe over de kwestie van 'wijsheid'. De brief aan de Romeinen voorzag in een breed, systematisch en diepgaand kader om deze kwesties aan te pakken en gaf richting aan een groeiend, maar soms worstelend, kerkelijk netwerk.
De Gevangenisbrieven van Paulus(ID127)
De gevangenisbrieven (Efeziërs, Kolossenzen, Filemon, Filippenzen), geschreven rond 60-62 n.Chr. tijdens Paulus’ eerste Romeinse gevangenschap, zijn geen noodkreten maar functioneren als communicatiemiddelen voor een volwassen apostolisch netwerk. Ze belichten de evolutie van Paulus' theologie en zijn netwerkbeheer, waarbij zijn mede-arbeiders cruciaal zijn voor de continuïteit van het evangelie.
Reconstructie Periode na Paulus Gevangenschap te Rome(ID130)
Deze infographic reconstrueert de gebeurtenissen na de eerste Romeinse gevangenschap van Paulus, waar Handelingen eindigt. Na zijn vrijlating ondernam Paulus een vierde zendingsreis en schreef hij de pastorale brieven (1 Timotheüs, Titus, 2 Timotheüs), die inzicht geven in deze periode. Uiteindelijk werd Paulus opnieuw gearresteerd en waarschijnlijk geëxecuteerd, terwijl zijn netwerk en de kerken zich voorbereidden op een toekomst zonder hem.
Het Laatste Proces van Paulus als Sleutel tot de Dood van Petrus(ID134)
Deze infographic reconstrueert Paulus' laatste proces en zijn dood in Rome, en werpt licht op hoe dit indirect kan hebben geleid tot de vervolging en dood van Petrus. De brand van Rome onder keizer Nero en de daaropvolgende zoektocht naar zondebokken speelden hierin een cruciale rol. Paulus' oproep aan medestanders om hem te steunen, keerde onbedoeld tegen hen toen het christendom als een gehate sekte werd aangemerkt.
2 Timotheüs-Reconstructie vs. Standaarduitleg(ID135)
Deze infographic vergelijkt twee interpretaties van onduidelijkheden in 2 Timotheüs en de historische context van Paulus' laatste jaren (64-68 n.Chr.): een 'netwerk- en procesmodel' en de 'standaarduitleg'. Het netwerkmodel biedt voor elf cruciale aspecten van het verhaal een consistentere en overtuigendere verklaring dan de gangbare interpretatie.