Het Spoor van Marcus in het Nieuwe Testament
Een tijdlijn van de vermeldingen van Marcus en zijn relatie tot andere apostelen en vroege gemeenten
30 n.Chr. – 66 n.Chr.
De figuur toont een tijdlijn van de activiteiten van de persoon 'Marcus' zoals beschreven in diverse bronnen uit de vroege kerk. We zien dat Marcus, vaak aangeduid als Johannes Marcus, genoemd wordt in de Handelingen van de Apostelen in relatie tot Paulus en Barnabas. Hij vergezelde hen op hun eerste zendingsreis maar keerde eerder terug. Later ontstond er een conflict tussen Paulus en Barnabas over de vraag of Marcus mee mocht op een volgende reis, wat leidde tot hun scheiding. Marcus reisde daarna met Barnabas naar Cyprus.
Het diagram visualiseert ook verbanden met Petrus, waarbij de Eerste brief van Petrus Marcus een 'zoon' van Petrus noemt, wat mogelijk duidt op een sterke mentor-leerlingrelatie. Eusebius en Irenaeus, vroege kerkvaders, stellen dat Marcus de evangelist is die het evangelie schreef op basis van de prediking van Petrus, en dat hij later de eerste leider van de kerk in Alexandrië werd. De tijdlijn probeert de locaties (Egypte, Rome, Azië/Efeze, Zuid-Galatië, Cyprus, Antiochië, Jeruzalem) en de periodes waarin Marcus in deze gebieden actief was te reconstrueren. Het merendeel van de informatie is gebaseerd op extrapolaties en reconstructies, met enkele 'harde' bijbelse bronnen die specifieke gebeurtenissen bevestigen. De mogelijke schrijfperiode van het Marcus-evangelie wordt ook aangegeven, variërend tussen de late jaren 50 en vroege jaren 70 n.Chr., deels op basis van keizers (Tiberius, Caligula, Claudius, Nero) die in die tijd regeerden.