Paulus

De infographic presenteert een gestructureerd overzicht van de boeken van het Nieuwe Testament, ingedeeld in vijf hoofdcategorieën: Evangeliën, Handelingen, Brieven van Paulus, Algemene Brieven en Profetisch Boek. Daarnaast wordt een tijdlijn geboden die cruciale momenten beschrijft, beginnend bij Jezus' dood en opstanding rond 30 n.Chr. tot aan de verwoesting van Jeruzalem in 70 n.Chr., deels overlappend met de periode van het schrijven van de boeken.

Deze infographic toont de evolutie van mondelinge overlevering naar geschreven documenten binnen het vroege christendom, gedreven door specifieke crises en de behoefte aan theologische verheldering. Het illustreert hoe belangrijke gebeurtenissen en personen hebben bijgedragen aan de totstandkoming van de geschriften die uiteindelijk deel zouden uitmaken van het Nieuwe Testament.

Alles wat Paulus zegt, is al te vinden in de Schrift of in de Jezus-traditie (Marcus 13)

Deze infographic analyseert de eschatologische leringen van Paulus in 1 Tessalonicenzen 4-5 en concludeert dat deze niet nieuw zijn. Paulus Putte hiervoor uit bestaande Jezus-tradities, profetieën van het Oude Testament en algemene Joodse verwachtingen. Hij paste deze reeds geopenbaarde kennis toe op de concrete situatie van de Thessalonicenzen voor troost, waarschuwing en vermaning.

Een reconstructie op basis van Handelingen, de pastorale brieven en andere aanwijzingen in het Nieuwe Testament

Deze infographic reconstrueert de gebeurtenissen na de eerste Romeinse gevangenschap van Paulus, waar Handelingen eindigt. Na zijn vrijlating ondernam Paulus een vierde zendingsreis en schreef hij de pastorale brieven (1 Timotheüs, Titus, 2 Timotheüs), die inzicht geven in deze periode. Uiteindelijk werd Paulus opnieuw gearresteerd en waarschijnlijk geëxecuteerd, terwijl zijn netwerk en de kerken zich voorbereidden op een toekomst zonder hem.

Deze infographic toont hoe de gebeurtenissen in het Bijbelboek Handelingen historisch te plaatsen zijn binnen de bredere context van het Romeinse Rijk, door cruciale ijkpunten te koppelen aan bekende figuren en gebeurtenissen uit de Romeinse geschiedenis. Dit helpt de chronologie van Handelingen te bevestigen en biedt inzicht in de relatie tussen de vroege christelijke beweging en de Romeinse autoriteiten. Drie 'ankerpunten'—de dood van Herodes Agrippa I, het Claudius-edict en de proconsul Gallio—zijn sleutels voor de datering.

Overzicht van alle (mede)arbeiders per hoofdstuk (Handelingen 1-28)

Deze infographic visualiseert de frequentie van vernoemingen van personen in de eerste 28 hoofdstukken van het Bijbelboek Handelingen. Het toont een verschuiving in dominantie van Petrus in de vroege hoofdstukken naar Paulus in de latere, en belicht de rollen van belangrijke figuren en reisgezellen.

Deze kaart visualiseert de belangrijke steden en routes in de oostelijke Middellandse Zee en het Nabije Oosten gedurende de eerste eeuw n.Chr., een periode cruciaal voor de verspreiding van het vroege christendom. Het toont de verbindingen tussen Rome, Griekenland en Klein-Azië, waar veel van de Nieuwtestamentische gemeenten zich bevonden. De kaart illustreert de geografische context van de vroege christelijke missie en de communicatielijnen van die tijd.

Twee lijnen uit het Oude Testament komen samen bij Johannes de Doper, worden door Jezus vervuld, uitgewerkt door Johannes, praktisch toegepast in Galaten, verdiept door reacties, en diep doordacht in Romeinen.

Deze infographic traceert de ontwikkeling van het thema 'leven door de Geest' van het Oude Testament tot de brieven van Paulus, via Johannes de Doper en Jezus. Het laat zien hoe de concepten van redding en geestelijke vernieuwing, geïntroduceerd in het Oude Testament, via Jezus' leringen en de geschriften van Johannes en Paulus een diepere theologische en praktische invulling krijgen, culminerend in de systematische uiteenzetting in Romeinen 8.

Marcus vertelt het verhaal. Galaten legt uit wat dat verhaal betekent voor de vraag hoe een mens wordt gered.

Deze infographic vergelijkt de evangeliën van Marcus en de brief aan de Galaten, en toont aan dat ze, hoewel verschillend in stijl en focus, beiden hetzelfde kerstevangelie verkondigen. Marcus beschrijft de daden van Jezus die leiden tot vergeving, terwijl Galaten de theologische implicaties van deze daden uitwerkt, met een focus op rechtvaardiging door geloof. Beide teksten benadrukken dat redding van God komt en niet door menselijke inspanning.

Dezelfde Geest - Dezelfde nieuwe werkelijkheid

Deze infographic vergelijkt de theologische perspectieven op de Heilige Geest in het Evangelie van Johannes en de brief van Paulus aan de Galaten. Ondanks verschillen in nadruk beschrijven beide bijbelboeken de transformerende rol van de Geest in het creëren van een nieuw tijdperk van genade, vrijheid en eenheid in Christus.

Een netwerkdocument over communicatie, organisatie en personeelsinzet

De brief aan Titus is niet alleen pastorale raad, maar een concreet voorbeeld van hoe het vroege apostolische netwerk functioneerde. Paulus gebruikt communicatie, organisatie en strategische inzet van personen om de jonge gemeenten op Kreta te structureren en te versterken tegen dwaalleringen.

Een kleine zin met grote historische betekenis

De slotzin 'Zo verklaarde Hij alle spijzen rein' in Marcus 7:19 is waarschijnlijk een redactioneel commentaar van Marcus zelf, bedoeld om de radicale implicaties van Jezus' uitspraken over reinheid te verduidelijken aan zijn lezers. Deze toevoeging had grote theologische en sociale gevolgen, vooral in de context van de Galaten-crisis over het eten met heidenen.

Deze kaart illustreert de vroege verspreiding van het christendom vanaf de periode direct na Jezus' kruisiging tot ongeveer 61 n.Chr., met nadruk op de geografische expansie in het Romeinse Rijk. De rode pijlen tonen de traditionele Paulinische missiereizen, terwijl de oranje pijlen andere belangrijke routes van christelijke verspreiding visualiseren. De chronologische aanduidingen per regio bieden inzicht in de tijdslijnen van deze vroege christelijke gemeenschappen.

Koppeling van Handelingen-gebeurtenissen aan Brieven en Tradities

Deze infographic presenteert een chronologie van de vroege christelijke kerk, zoals beschreven in het Bijbelboek Handelingen der Apostelen, en koppelt deze gebeurtenissen aan de vermoedelijke ontstaansdata en contexten van verschillende boeken van het Nieuwe Testament. Het toont hoe de groei van de kerk, van Jeruzalem naar Rome, samengaat met de ontwikkeling en verspreiding van brieven en mondelinge tradities. De kaart illustreert zo hoe het boek Handelingen kan dienen als een chronologische 'ruggengraat' voor het ordenen van de vroege christelijke geschiedenis en literatuur.

Waarom Paulus juist rond het midden van de jaren vijftig een allesomvattende synthese schrijft

De brief van Paulus aan de Romeinen is een uitvoerige theologische synthese die niet willekeurig ontstond, maar als antwoord op concrete ontwikkelingen binnen de vroege christelijke gemeenten rond het jaar 56 n.Chr. Naast de mondelinge verkondiging ontstond er een 'explosie' van geschreven apostolische documenten die circuleerden, wat leidde tot discussies over gezag en de juiste interpretatie van het geloof, met name zichtbaar in de crisis in Korinthe over de kwestie van 'wijsheid'. De brief aan de Romeinen voorzag in een breed, systematisch en diepgaand kader om deze kwesties aan te pakken en gaf richting aan een groeiend, maar soms worstelend, kerkelijk netwerk.

Reconstructie op basis van 2 Timotheüs, Handelingen, Paulus' brieven en Tacitus

Deze infographic reconstrueert Paulus' laatste proces en zijn dood in Rome, en werpt licht op hoe dit indirect kan hebben geleid tot de vervolging en dood van Petrus. De brand van Rome onder keizer Nero en de daaropvolgende zoektocht naar zondebokken speelden hierin een cruciale rol. Paulus' oproep aan medestanders om hem te steunen, keerde onbedoeld tegen hen toen het christendom als een gehate sekte werd aangemerkt.

Een vergelijking van twee verklaringen voor Paulus' laatste proces en de Neronische crisis (ca. 64-68 n.Chr.)

Deze infographic vergelijkt twee interpretaties van onduidelijkheden in 2 Timotheüs en de historische context van Paulus' laatste jaren (64-68 n.Chr.): een 'netwerk- en procesmodel' en de 'standaarduitleg'. Het netwerkmodel biedt voor elf cruciale aspecten van het verhaal een consistentere en overtuigendere verklaring dan de gangbare interpretatie.

Mensen achter het Evangelie en Handelingen

De evangelist Lukas schreef zijn werken op basis van grondig onderzoek, door bestaande bronnen te verzamelen, ooggetuigen te interviewen en historisch onderzoek te verrichten. Dit vond waarschijnlijk plaats tijdens Paulus' gevangenschap in Caesarea (circa 57-59 n.Chr.), waarbij hij toegang had tot diverse belangrijke personen uit de vroege christelijke gemeenschap als bronnen. Zijn methodische aanpak en de vele namen die hij noemt, suggereren een zorgvuldige reconstructie van de gebeurtenissen, wat de inspiratie van zijn geschriften gedeeltelijk in menselijke omstandigheden en getuigenissen situeert.

Een tijdlijn van de vermeldingen van Marcus en zijn relatie tot andere apostelen en vroege gemeenten

Deze infographic traceert de aanwezigheid van Marcus (Johannes Marcus) in het vroege christendom aan de hand van bijbelse en historische bronnen. Het toont zijn connectie met Paulus, Barnabas en Petrus, en zijn veronderstelde rol in de stichting van de kerk in Alexandrië, en de datering van het Marcus-evangelie. Meest waarschijnlijke is dat Barnabas en Marcus met de 1e brief van Petrus op zak naar Pontus, Galatië, Kappadocië en Bithynië gingen en vandaaruit later ook af en toe weer in het netwerk van Paulus opduiken.

Hoe Lukas, Papias, Paulus en de vroege kerk één verhaal vertellen

De infographic toont hoe de relatie tussen Marcus en Petrus, gecentreerd rond Antiochië, essentieel was voor de totstandkoming van het evangelie van Marcus. Dit evangelie wordt gepresenteerd als de getuigenis van Petrus, opgeschreven door Marcus, specifiek voor de niet-Joden. Dat Marcus grotendeels in Mattheüs opgenomen werd inclusief een Petrus-sectie is een apostolische autorisatie ervan en van de rol van Petrus.

Twee brieven – één werkelijkheid: leven vanuit de Geest die in ons woont en ons leidt

Deze infographic vergelijkt de centrale thematiek van leven door de Geest in het Evangelie van Johannes en Paulus' brief aan de Galaten. Ondanks verschillende benaderingen, beschrijven beide teksten een vergelijkbare realiteit: een leven van verbondenheid met Jezus door de Heilige Geest, wat leidt tot vrucht, vrijheid, liefde en een nieuwe identiteit.

Deze infographic toont de complexe relaties tussen de vroegchristelijke gemeenschappen, apostelen en de totstandkoming van de Bijbelboeken van het Nieuwe Testament. Het illustreert hoe mondelinge tradities en vroege geschriften evolueerden tot de evangeliën, brieven en andere teksten, vaak beïnvloed door specifieke locaties en predikers. De reisroutes van Paulus en de herkomst van verschillende boeken zijn hierbij sleutelfactoren.

Deze infographic biedt een chronologisch overzicht van de gebeurtenissen in het Bijbelboek Handelingen, gekoppeld aan de belangrijkste personen, medewerkers en heersende keizers. Het laat ook zien welke bijbelboeken in dezelfde perioden zijn geschreven of context bieden, en vermeldt belangrijke historische ankerpunten. De nadruk ligt op de vroege verspreiding van het christendom en de zendingsreizen van Paulus.

Geen tegenstrijdigheid, maar aanvulling en versterking

De brief van Paulus aan de Galaten benadrukt dat redding door geloof in Christus komt, niet door het navolgen van de Joodse wet, en dat een leven geleid door de Geest hiervan het gevolg is. Andere Bijbelboeken, zoals Jakobus, Mattheüs, 2 Petrus, 1 Johannes en Judas, vullen dit perspectief aan door de rol van daden uit geloof, de vervulling van de wet door Jezus, de noodzaak van groei in genade, en een waarschuwing tegen misbruik van vrijheid te belichten. De Romeinenbrief synthetiseert deze thema's tot een alomvattend systeem van geloof, leven in de Geest, liefde en hoop.

Een nieuwe visie op het ontstaan van het Nieuwe Testament

Wat als het Nieuwe Testament niet is ontstaan uit losse, anonieme documenten, maar uit een levend netwerk van ooggetuigen, apostelen, reizende boodschappers en jonge gemeenten? Wat als brieven geen geïsoleerde theologische verhandelingen zijn, maar reacties op echte crises, echte mensen en echte gebeurtenissen? Het Apostolische Netwerkmodel nodigt uit om de bekende teksten opnieuw te lezen: niet als losse puzzelstukjes, maar als de tastbare sporen van een dynamische beweging die de wereld voorgoed veranderde. Lucas speelde hierin een centrale rol door bronnen te onderzoeken, vergelijken en ordenen en zodoende het kader te geven waarbinnen het Nieuwe Testament is ontstaan.

Hoe de scheiding bij Handelingen 15 leidde tot de evangelisatie van Noord-Turkije

Een conflict tussen Paulus en Barnabas over Markus leidde tot een splitsing, waarbij twee apostolische netwerken ontstonden. Barnabas en Markus evangeliseerden Noord-Klein-Azië, waar Petrus later ook actief was en Markus als zijn 'zoon' beschouwde. Uiteindelijk kwam Markus weer in dienst van Paulus, wat aantoont dat ondanks verschillende routes, het gezamenlijke doel van evangelisatie bleef bestaan.

Geschiedenis – Genade – Geest

De Galatenbrief van Paulus is gestructureerd rond drie hoofdthema's: zijn apostolische autoriteit en levensgeschiedenis (hfst 1-2), de theologie van genade en rechtvaardiging door geloof (hfst 2-4), en de rol van de Heilige Geest in het leven van de gelovige (hfst 5-6). De brief benadrukt dat redding door genade en geloof tot stand komt, niet door wetswerken, en spoort aan tot een levenswandel geleid door de Geest.

Dezelfde thema's in (vrijwel) dezelfde volgorde

Deze infographic vergelijkt de eindtijdprediking van Jezus in Marcus 13 met het onderricht van Paulus in 1 Thessalonicenzen 4-5. Het toont aan dat Paulus geen nieuwe leer introduceert, maar voortbouwt op de bestaande traditie van Jezus. De vergelijking benadrukt de correlatie in thematiek en volgorde tussen beide teksten, waarbij Paulus de eindtijdsverwachting toepast op praktische pastorale kwesties binnen de vroege christelijke gemeenschap.

Paulus brengt niets nieuws in – hij past de woorden van Jezus toe op zijn gemeente

Deze infographic vergelijkt passages uit Marcus 13 en 2 Thessalonicenzen 2 om aan te tonen dat Paulus niet met nieuwe eschatologische openbaringen kwam, maar de woorden van Jezus adapteerde voor zijn eigen tijd. Beide teksten behandelen vergelijkbare thema’s zoals misleiding, verdrukking en de uiteindelijke overwinning van Christus, waarbij Paulus voortbouwt op de bestaande traditie van Jezus' onderwijs.

Paulus introduceert niets nieuws. Hij legt uit wat Jezus al zei.

Deze infographic analyseert de profetische lijn van Daniël, Jezus (Markus 13) en Paulus (1 & 2 Tessalonicenzen) over de eindtijd. Kern is dat Paulus' ideeën over de 'mens der wetteloosheid' geen nieuwe leer zijn, maar een uitwerking van bestaande profetieën, met een historische vervulling in de vernietiging van de tempel door Titus in 70 n.Chr.

Een netwerk van personen waardoor de woorden van de Heer reisden van Petrus naar Paulus en de gemeenten.

Deze infographic legt uit hoe de apostelen Petrus en Paulus, via helpers Marcus en Silas, een bepaalde theologische traditie en specifieke leringen hebben verspreid naar de vroege christelijke gemeenten, zoals die van Thessalonica. Het toont aan dat de inhoud van 1 en 2 Thessalonicenzen overeenkomsten vertoont met het (Proto-)Markus-evangelie, welke deels gebaseerd is op de getuigenis van Petrus. Silas fungeerde hierbij als cruciale schakel tussen deze figuren en geschriften.

Eén evangelie – twee vragen – één antwoord dat vorm krijgt in het leven

De brieven van Paulus (Galaten) en Jakobus lijken op het eerste gezicht tegenstrijdig over de rol van geloof en werken voor redding, maar ze vullen elkaar aan. Paulus benadrukt rechtvaardiging door genade alleen via geloof, terwijl Jakobus stelt dat echt geloof zich toont in daden. Het 'geloof redt'-principe van Jakobus is geen oproep tot werken om gered te worden, maar een bewijs dat een levend geloof onvermijdelijk leidt tot goede werken en liefde.

Hoe de apostolische brieven reageren op de crisis van genade en Wet

De brief van Paulus aan de Galaten lokte een crisis uit over de relatie tussen genade en de Wet, met belangrijke theologische en praktische implicaties voor vroegchristelijke gemeenschappen. Latere bijbelse brieven, zoals die van Judas, Jakobus, Petrus en Johannes, reageerden op, verdiepten en nuanceerden de discussie door verschillende aspecten van geloof, werken, heiliging en de Wet te belichten. Uiteindelijk synthetiseert de brief aan de Romeinen deze ideeën tot een holistisch begrip van het evangelie.

"Maar door de genade van God ben ik wat ik ben." 1 Korinthe 15:10

Deze infographic belicht de transformatie van Paulus, van een fervent vervolger van christenen (een 'wolf') naar een toegewijde dienaar ('herder') van Christus, volledig gedreven door genade. Het keerpunt op de weg naar Damascus toont hoe God hem op een onverdiende manier redden en transformeerden. Deze onverdiende genade vormt de kern van Paulus' theologie en zijn missie om deze boodschap te delen, zoals hij in drie verschillende versies van zijn bekering getuigde.

Waarom Hebreeën vóór 1 Korinthe geschreven is en 1 Korinthe verklaart

Deze infographic analyseert de mogelijke chronologische relatie tussen de brieven aan de Hebreeën en 1 Korinthe. De hypothese is dat Hebreeën, geschreven door Apollos rond 53 n.Chr. en gericht aan gemeenschappen in Klein-Azië, de aanleiding vormde voor discussies in Korinthe. Paulus' 1 Korinthe (rond 55 n.Chr.) wordt dan gezien als een reactie op deze discussies en de daardoor ontstane verdeeldheid rond thema's als volwassenheid en het fundament van het geloof, met de 'Apollos-partij' als een belangrijke factor.

Deze infographic schetst de dynamische ontwikkeling van de vroege christelijke gemeenschap in Rome, vanaf haar ontstaan vóór 49 n.Chr. tot het einde van de 1e eeuw. De periode kenmerkt zich door groei, terugslagen zoals verdrijvingen en vervolgingen, maar ook door veerkracht en herstel, vaak beïnvloed door belangrijke figuren als Paulus, Aquila en Priscilla. De infographic toont hoe de gemeente, ondanks externe druk, zich ontwikkelde tot een invloedrijke gemeenschap.

Geen noodkreten, maar netwerkbrieven vanuit gevangenschap

De gevangenisbrieven (Efeziërs, Kolossenzen, Filemon, Filippenzen), geschreven rond 60-62 n.Chr. tijdens Paulus’ eerste Romeinse gevangenschap, zijn geen noodkreten maar functioneren als communicatiemiddelen voor een volwassen apostolisch netwerk. Ze belichten de evolutie van Paulus' theologie en zijn netwerkbeheer, waarbij zijn mede-arbeiders cruciaal zijn voor de continuïteit van het evangelie.

De passage in Galaten 2:1-10 beschrijft een belangrijke ontmoeting van Paulus met de apostelen in Jeruzalem, waarvan de precieze datering en relatie met de gebeurtenissen in Handelingen 15 vaak discussie oproept. Deze infographic analyseert diverse chronologische scenario's en concludeert dat een onvermeld bezoek vóór het Concilie van Jeruzalem (ca. 49 n.Chr.) de beste aansluiting biedt op de context.

Synchronisatie van Galaten 1-2 met Handelingen

Deze infographic toont een chronologie van de vroege jaren van Paulus, van 30 tot 49 n.Chr., gebaseerd op een harmonisatie van de boeken Galaten en Handelingen. Het overzicht verdeelt Paulus' activiteiten in drie periodes: zijn roeping en vorming in stilte, zijn periode in Antiochië, en de crisis rondom de Galatenbrief en het Jeruzalemconcilie. Cruciale momenten zoals zijn bekering, zijn eerste bezoek aan Jeruzalem, en zijn eerste zendingsreis worden getoond, met vermelding van bijbehorende Bijbelverwijzingen en relevante historische gebeurtenissen.