Geschrift
1 Petrus
11 pagina's waar iets over dit geschrift gezegd wordt.
Mondeling én Schriftelijk: Geen Vervanging, maar Samenwerking(ID8)
De infographic legt uit dat mondelinge overdracht en schriftelijke communicatie in de vroege kerk hand in hand gingen, in tegenstelling tot het misverstand dat alleen mondelinge overdracht later werd vervangen door schriftelijke. Brieven waren hierbij essentieel als samenvatting, overgebracht door betrouwbare personen die mondelinge uitleg gaven, waardoor de boodschap betrouwbaar, gezaghebbend en uniform bleef binnen een groeiend netwerk.
Het ontstaan van de boeken van het Nieuwe Testament: Invloeden en afhankelijkheden(ID12)
Deze infographic toont de complexe relaties tussen de vroegchristelijke gemeenschappen, apostelen en de totstandkoming van de Bijbelboeken van het Nieuwe Testament. Het illustreert hoe mondelinge tradities en vroege geschriften evolueerden tot de evangeliën, brieven en andere teksten, vaak beïnvloed door specifieke locaties en predikers. De reisroutes van Paulus en de herkomst van verschillende boeken zijn hierbij sleutelfactoren.
Het Spoor van Marcus in het Nieuwe Testament(ID22)
Deze infographic traceert de aanwezigheid van Marcus (Johannes Marcus) in het vroege christendom aan de hand van bijbelse en historische bronnen. Het toont zijn connectie met Paulus, Barnabas en Petrus, en zijn veronderstelde rol in de stichting van de kerk in Alexandrië, en de datering van het Marcus-evangelie. Meest waarschijnlijke is dat Barnabas en Marcus met de 1e brief van Petrus op zak naar Pontus, Galatië, Kappadocië en Bithynië gingen en vandaaruit later ook af en toe weer in het netwerk van Paulus opduiken.
Barnabas, Markus en Petrus: Twee netwerken, één missie(ID24)
Een conflict tussen Paulus en Barnabas over Markus leidde tot een splitsing, waarbij twee apostolische netwerken ontstonden. Barnabas en Markus evangeliseerden Noord-Klein-Azië, waar Petrus later ook actief was en Markus als zijn 'zoon' beschouwde. Uiteindelijk kwam Markus weer in dienst van Paulus, wat aantoont dat ondanks verschillende routes, het gezamenlijke doel van evangelisatie bleef bestaan.
Het Messiaanse Bewijsdossier: De Schrift getuigt van Christus(ID34)
Deze infographic legt uit hoe de vroege christelijke gemeenschap de Oudtestamentische geschriften interpreteerde om aan te tonen dat Jezus (de beloofde Messias) moest lijden, sterven, opstaan en verhoogd worden. Dit 'Messiaanse Bewijsdossier' vormde de kern van hun verkondiging en wordt overal in het Nieuwe Testament teruggevonden. Het Benadrukt dat de Nieuwtestamentische geschriften niet los van het Oude Testament ontstonden, maar als een uitleg en vervulling daarvan.
De Ontwikkeling van de Christologie(ID52)
Deze infographic toont hoe de christologie, de leer over Jezus Christus, zich heeft ontwikkeld van het Oude Testament tot de latere Nieuwtestamentische boeken zoals Hebreeën. Het illustreert een graduele openbaring van de identiteit van Jezus, beginnend bij profetische verwachtingen, geconcentreerd in Johannes de Doper, uitgewerkt in Johannes 1-3 en samengevat in Johannes 1:1-18, om uiteindelijk theologisch verdiept te worden in de brief aan de Hebreeën.
De Ontwikkeling van het Evangelie van Marcus(ID65)
Volgens het Apostolische Netwerkmodel groeide het Markus-evangelie in verschillende fasen mee met de missie van de vroege kerk. De basis werd gelegd in Antiochië, waar Markus jarenlang als tolk van Petrus optrad en diens herinneringen aan Jezus vastlegde. Dit mondde uit in een eerste vroege, kortere versie van het evangelie, bedoeld om de jonge gemeenten tijdens de eerste zendingsreizen te onderwijzen. Een aanwijzing dat Markus zijn werk later uitbreidde is dat Lukas een kortere versie gebruikte, terwijl Mattheüs beschikt over een langere versie waarin Markus 6:45–8:26 al aanwezig is. Deze sectie kan daarom een later toegevoegd onderwijsblok zijn geweest. Uiteindelijk zal het evangelie pas aan het einde van Markus' leven, tijdens zijn verblijf bij Paulus in Rome, zijn definitieve vorm gekregen hebben, inclusief de langere eindes.
1 Petrus - Begeleidende Brief bij Marcus-evangelie(ID67)
De Eerste brief van Petrus is geschreven vanuit Antiochië aan christenen in Klein-Azië die te maken hadden met vervolging. De brief is waarschijnlijk opgesteld door Petrus (die Marcus inschakelde om te schrijven en Silas om de brief te bezorgen), en biedt bemoediging en onderwijs, voortbouwend op apostolisch onderricht uit Antiochië dat ook in de brieven van Paulus terug te vinden is.
Marcus: Van Petrus' kring naar de Missie onder niet-Joden(ID71)
De infographic toont hoe de relatie tussen Marcus en Petrus, gecentreerd rond Antiochië, essentieel was voor de totstandkoming van het evangelie van Marcus. Dit evangelie wordt gepresenteerd als de getuigenis van Petrus, opgeschreven door Marcus, specifiek voor de niet-Joden. Dat Marcus grotendeels in Mattheüs opgenomen werd inclusief een Petrus-sectie is een apostolische autorisatie ervan en van de rol van Petrus.
Hoe Silas (als schrijver van Petrus), Thessalonicenzen en het (Proto-)Markus-evangelie verbindt(ID104)
Deze infographic legt uit hoe de apostelen Petrus en Paulus, via helpers Marcus en Silas, een bepaalde theologische traditie en specifieke leringen hebben verspreid naar de vroege christelijke gemeenten, zoals die van Thessalonica. Het toont aan dat de inhoud van 1 en 2 Thessalonicenzen overeenkomsten vertoont met het (Proto-)Markus-evangelie, welke deels gebaseerd is op de getuigenis van Petrus. Silas fungeerde hierbij als cruciale schakel tussen deze figuren en geschriften.
Waarom Apollos in 53 de Hebreeënbrief schreef vanuit Korinthe(ID116)
Deze infographic presenteert een cumulatief argument dat de apostel Apollos de Hebreeënbrief rond 53 n.Chr. vanuit Korinthe schreef, gericht aan christelijke gemeenten in Klein-Azië, met Efeze als centrum. Het argument is gebaseerd op literaire, historische en theologische aanwijzingen die Apollos, Korinthe en de specifieke context van de eerste christelijke kerk met elkaar verbinden.