synoptische kwestie

Van levende prediking naar definitieve tekst

Het Evangelie van Marcus ontwikkelde zich van mondelinge preken via vroege manuscriptversies naar een definitieve Romeinse editie. Diverse stadia, inclusief bewerkingen door Matteüs en Lucas, droegen bij aan de vorming van de tekst zoals wij die kennen.

Deze infographic legt uit hoe de Evangelist Lukas het onderwijsmateriaal (Logia) van Jezus, dat Mattheüs thematisch ordende, op een verhalende manier in zijn Evangelie verwerkte. Lukas integreerde deze uitspraken in de context van Jezus' reizen, ontmoetingen en de herinneringen van ooggetuigen, waardoor zijn verslag een levendiger en historisch ingebed karakter kreeg.

Johannes vertelt het hoogtepunt van de relatie. Lukas bewaart de context van de relatie.

De evangeliën van Johannes en Lukas vullen elkaar aan in hun beschrijving van Jezus' relatie met Lazarus, Martha en Maria van Bethanië. Johannes concentreert zich op het spectaculaire mirakel van Lazarus' opwekking, terwijl Lukas subtieler de context van hun diepe vriendschap beschrijft doorheen een reeks leringen en passages die naar hen en hun woonplaats verwijzen, zonder Lazarus' opwekking te vermelden.

Het Evangelie volgens Matteüs is niet in één keer geschreven, maar is een complexe samenstelling uit minstens vijf verschillende bronnen. Deze bronnen omvatten het Markus-evangelie als narratief skelet, een verzameling van Jezus' uitspraken (Logia of Q-materiaal), een 'bewijsdossier' van Oudtestamentische vervullingen, specifieke verhalen rondom Petrus, en de redactionele inbreng van Matteüs zelf. Samen vormen deze elementen een coherent evangelie dat zich richt op Jezus als de Messias en de structuur van de vroege kerk.